Satır Aralarında Kalanlar

 ___ Tek katlı o küçük ev çok uzakta. Çevresini solmuş yaprakların koruduğu. Yaşlı kestane ağacının döktüğü. Göğüslerini  açmış yapraklar, Rüzgara aldırış etmeden, Yağmurla daha da sıkılaşan, Toprağın üstünde el ele vermiş koca bir bariyer. Tek katlı o küçük ev gözlerimin az ötesinde. Kapısından girince hemen giremeyeceğim. Demir aralıklardan güç bulup, Konuşacağım bir sürü cümle yazacağım. Yapraklara söyleyeceğim önce, Aklımın mürekkebinin ihanetine uğramazsam, Bir bir sayacağım cümleleri art arda sana da. Tek katlı o küçük ev, evet ben geldim. Ama önce o yaşlı kestane ağacına selam vereceğim. Kalbimi ellerine alıp, sakinleştirmesini, Kökleriyle içimdeki tüm korkuları çekmesini, Dallarıyla sırtımı sıvazlayıp cesaretlendirmesini, Karşına çıktığımda aklımdaki tüm cümleleri, İçimdeki tüm duyguları önüne sereceğim. İşte bak, tek katlı o küçük evdeyiz, Katettiğim yolların tüm renklerini, Bunca zamanın birikmiş özlemini getirdim. Kapının ardında bıraktım  tüm yüklerimi, Büyük ...

____ Derin bir karanlığa uzunca baktınız mı hiç? Ben baktım, zamanı ne kadar kestiremediğim. Önce ürküyor insan, siyaha bulanacak diye. Sonra o düşkün sessizliğe teslim oluyor. Nereye baktığının bile önemi yok sanıyor. Halaskar düşünceler etrafa savruluyor. Vadesini ve gücünü ispatlayanlardan biri, Oradan alıp, gözlerini mühürlüyor.  O günlerden birinde buldum tüm renklerimi. Nefes alamayıp, anlam bulmaya çalıştığım bir gündü. Öyle ki karanlık, zifti ile bir daha sıvıyordu gözlerimi. Tam halsiz bir yaş yüzümden akarken, Karşımda bir sürü anlamsız renk çemberleri dolaştı önce, Sonra o ıslaklık arttıkça renk bir filme dönüştü.  İlk kez kendimi izlemenin şaşkınlığı,  Şimdi zamanı mı? sorusunun keskinliği arasında, Büyülenmiş gibi izledim uzunca. Ağzında hep aynı şiir vardı uydurduğu, "Ne sabah ne de akşam yokken, Saatleri karanlıklar yutmuşken, Neredeyse tüm ömürlerde beraberken, Şimdi neredesin sevgili?" ___ * Hep kısa cümleler kurasım var aslında. Sanki uzatıp, karşı taraf...

_ _ Zamanın birinden sıçrayıp, Açtığı küçük bir delikten, İncecik ve yavaşça Yumuşak ve sessizce. Nasıl sızmıştı? Bilmiyorum. Ne zamandır böyle? Hatırlamıyorum. Öyle ki yeşermişti yolu. Dünün çukuruna, Bugünün denizine, Yarının bulutlarına, Ucu gözükecek bir yol, Hep bir şekilde gelecek gibi. Çok konuştum kendimle. Çok anlattım önceleri. Çok anlamaya çalıştım. Kayık lazımdı belki de. Çukurun tepesine sığınak. Hatta şansımız varsa liman. Bir şekilde gelebilirdi. Bekledim hatta bazı zaman. Bazen denizin dibinde. Sonsuz karanlıkta gölge gibi. Bazen suyun üstünde. Sonsuz beyazlıkta kuş gibi. Geleceğini ahdetmişsin gibi. ___ * Yeni yılın ilk yazısı, kapanışından daha önce anlamsız cümlelerle alt alta hazırdı. Şu an daha anlamlı göründü gibi. NYC' da yazının tamamını değiştirip, Detroit' te tatlı bir kar rüzgarı karşısında bitirdim.  ** Yeni yıl listemi halen hazırlamadım. Her yıl bir öncekini okumak, her seferinde şaşırmak beni mutlu ediyor açıkçası. Ama bu sene en başa tekamülü ya...

 ___ Tahta bir bavulla birlikte uzakta göründüğünde Eylül 21'di. Bir daha geleceğini beklemiyordum. Ama gelmişti işte, yine beklenmedik şekilde. Bavulun köşelerini zaman törpülemiş gibiydi. Tutacağı çoktan onu orada bırakmaya hazırdı. Ama bırakmamıştı. Bunca zaman bir günü bekliyor gibi dayanıyordu.  Dayanmasaydı şimdiye kadar çoktan gelirdi belki de. Gelseydi? Susmuyordu aklım. O yokken kapanmış bir kapı vardı. Ve şimdi o kapı sonuna kadar açılmıştı. İstenmeyen melodilerin sesi yine yankılanıyordu. Ne zaman duysam aynı şey oluyordu. Gözlerimi açamıyordum. Lanetini fısıldamıştı kulağıma. Öyle gitmişti. Ne zaman kaçmaya kalksam, bir yerde mutlaka yolumuz kesişirdi. Okuduğum kitaplara dağıtmıştı kendini. Sevdiğim şarkılara. Hatta yatağımın karşısındaki boş duvarımla bile anlaşma yapmış olabilirdi. Nasıl görebilirdim başka türlü suretini. Tek güvenli yerim yine defterlerimdi. Oraya gelmezdi. Orası benim gizli mabedimdi. O da bilirdi ibadetimdi yazmak. Onun neyiydi de giremezdi bi...

_____ Uykumun en olmadık yerinde, Rüyaların en ortasında, Gözlerimin bin kat altına sığınıp, Orada uyanıp geliyorum sana. Tüm renkler karışmış birbirine. O rüyada bir kuşun ağzındaki denize kaçan balık, Diğerinde uzaktan izleyen bir adam, Gölgesinden ayrılamadığım bir ağaç, Ne fark eder işte, hangi rüyam? Onca karmaşanın içinde, Yine de tanırım gözlerini. Kırmızı ağlamışız, Mavi gülmüşüz. Yeşil olmuş nefesimiz. Dokununca birbirimize, Karışmış tüm renkler birbirine. Hatta siyaha bulanmış bazı sahneler. Ne fark eder işte, hangi haldeyiz? Sesleniyorum sana en sessiz şekilde. Neden? diyorum. Neden bu kadar mutlusun şimdi? Gülüyorsun kocaman cümlelerle. Rüyalardan birinin perdesinde takılı kalmasak, Kokun bile burnumda diyeceğim. Ne fark eder işte, neredeyiz? _____ * Çok sevin! Çok hem de. Her canlıyı. ** Başka bir yazıyı yazarken çıkmıştı bir kaç cümlesi. Bugünse sadece durmadan bu parça ile tamamlandı. 

 __ Duyuyor musun? Yavaş yavaş, bir sis gibi  Rüzgarın savurduğu melodiyi. Eskilerden, sanki bize ait. Tanıdık değil mi sence de? Hani güneş kavururken tenimizi, Suyun dibine inmeye çalışırken, Ağustos'u bitirmek istemediğimiz, En beklenmedik anda çalan o şarkı. Dans eder miyiz peki? İşte tam da o an yapmadığımız, Şimdi yine tam karşımdayken, Ritme benimle eşlik eder misin? __ Sen de hissediyor musun? Ayağımıza batan taşları. Yüzümüze vuran yağmuru. Vücudumun nasıl titrediğini. Gözlerine bakamayaşımı. Heyecandan soğuyan ellerimi. Yüzümdeki rüzgarın gıdıklamasını. Nefesinin verdiği isin etkisini. Söylesene sevgilim, Sen de hissediyor musun? ____ * Zamanı varken, yazabiliyorken, konuşabiliyorken ya söylemeli ya da nota almalı insan. Aidiyetimizi bulabildiğimiz tek yer yine kendimiz. Ne bir şehir, ne de bir insan. O yüzden kendinizle dansınız hep bir ritim olsun. Dans edebiliyorsanız tabii. Aa bir de çok sevin! ** Şu sıra elim bolca kalem tutuyor. Eski notlarımı evirip çevirebili...

 ___ Ufalanmış ekmek kırıntılarına üşüşmüş, Kurulu alarmı var gibi her gün aynı saatte gelen, Etrafına yabancı ve ürkek o güvercin var aklımda. Adı neydi, kaç yaşındaydı, kim bilir? İzliyorum ne zamandır, casus gibi. Umarsız gibi gözüken korkak halini. Konuşsa bir kez benimle, ah! Sorular listesi var kafamda uzunca. Belki arkadaş bile olurduk, kim bilir? Uzunca sohbetlere sığdırırdım, onca soruyu. Durmadan kaybolan bulutların nereye gittiğini. Rüzgarın bilinmez yükseklikteki hissini. Güneşin yakından nasıl yakmadığını. Ay'a karşı uçarken nasıl ona aşık olmadığını. Mehtaba bakıp, nasıl dengesinin bozulmadığını. Yıldızların nasıl kafasını karıştırmadığını. Kayıp giden yıldızlar nerede toplandığını. Tanrı'nın sesini duyup duymadığını. Yağmura, kara ilk dokunan olmanın duygusunu. Gök gürültüsünden benim gibi korkup korkmadığını. Oralardan nasıl gözüktüğümüzü. Bizlerden biriyle karşılaşıp karşılaşmadığını. Cebine anı koymadığı için üzülüp üzülmediğini. Sorardım da sorardım hiç susma...

 ___ Sır sessizliğinde duran bir adamın dilsizliğinde neyi arıyor olabilir? Sade, köşeli, aydınlık ve bulutlu bir kadını ne kadar görebilir? Belki burulmuş bir nefes aralığında? Tesadüf perdeli bir yaz gününde? Geçmişe ait dondurulmuş bir anda? Hangi zaman aralığında ve nerede buluşurlardı? Kavuş fiiline ne kadar hızlı varabilirlerdi? Koşsalar yetişirler mi? Cevaplarını bildikleri sorulardan başladıkları zaman belki de. Tek başına yapılan bir konuşma, sessizlikte kaybolan bir gölge değil mi? "Belki bir zaman"  dedi kadın. Karalamalıyım bir yerlere.  Yine aynı perdeli tesadüfle okuyabilir diye. ____ * 1 yılımın nasıl geçtiğini hatırlamıyorum. O süreçte kaybolan Metis defteri tutma alışkanlığım geri döndü. Tekrar tekrar yazmakta fayda var. Sevmekle başlıyor en güzel hayat.  Yazacak bir sürü anı, yaşanmamış bir sürü hayat var. ** Bu cümleleri yazarken ne eşlik ettiyse onunla devam etsin. 

____ Sabahları ışığı güneş yakar. Arkasına bakmadan giderken de, Ay ışığı koşar gelir geceleri. Kavuşmak için saatlerce bekler. Yolları bir anda olsa kesişsin diye belki de. Tüm bu döngüyü ne tutardı ki ayakta? Uçsuz hayallere aşık olup, Yaşadığı tek an ile göğe çıkar bir kuş. Derinlere heyecanla dalıp, Nereye gittiğini bilmeyen bir balık. Nerede yolları kesişirdi? Kaybolan bir medeniyete, Bir an bile bıraktırır ardında. Kendi efsanesini hatırlayan, Eski bir ruh parçası sonsuzluğunda. Bilge bir adamın yazıtları, Şifacı bir kadının elleri arasında. Toprak kokan bedenlerin, Özgürce dolaşan ruhlarında, Bir anlığına hatırladığın duygu ile, Kuzguni bir siyahı, Ateşin mavisine boyar hatıraları. Külleri savrulurken havaya, Bir sürü de rüyaya eşlik ederdi. Öyleydi ya. Sevdin mi herşey imkanlı. Sevdin mi düşler sonsuz. Sevdin mi olasılıklar dizili. Sevdin mi ölümsüzlük mümkün. Mümkün müydü? ____ * Sanki sonsuzluğa yazar gibi uzun uzadıya yazmak istedim aslında. Ama başka hikayelere eşlik etsin....

__ Kurcalamıyorum saatleri, Kalsın kıpırdamayan yerinde. Gelmiyor işte o gün, Ya da gitmiyor o gün. Kafamın dibinde durmadan sağa sola, Kulaklarımı tırmalıyor tik tak, tik tak. Gölgesi yalpalanıyor bazen,  Güneşin vurduğu zamanlar, Sonra aya bırakıyor elini.. Aynı onun gibiyim işte. Yürüyorum uzunca gündüzleri. Konuşuyorum insanlarla. Gülüyorum hatta bazı zamanlar. Bazen dalıp gidiyorum, Gözlerim dolu dolu olduğunda kendime geliyorum. Gülümsüyorum kendime. Gülümsüyorum geçmişe. Bir yer var sanki, Böyle rengi belirsiz bir anı. Eski bir kokusu var, Eski bir halı, Güneşin vurduğu renkleri kırmızı olan, Camı açık, rüzgar var dışarıda. Perdeyle oyun oynuyor. Ne bir yüz var, Ne bir ses. Ellerim var bir de. Duyduklarına eşlik ediyor gibi. Ve o saat. Sağa sola giden. Biri tam da o ana bırakmış beni. Ne gidebiliyorum. Ne uyanmak istiyorum. Sanki olması gerektiği gibi. Ve arkamda sen varsın. Gölgen var perdemde. Hisse...

__ Bir sancı ile uyandım. Gözlerimi açtığımda bu vücudun bana ait olmadığından neredeyse emindim. Kalkıp yürüdüm.. Yürüdüm.. Yürüdüm.. Ta ki o benimle yolunu ayırmayı düşündüğü ana kadar. Uğuldayan kulaklarım. Kaybolan görüntüler. Hissettiğim acı,  Elimdeki kan. O an işte. Zaman geldi dediğim o an. Gitmeliydim belki de. Kapatmalıydım emreden gözlerimi. Korkuyla karşılayacağımı sandığım o an, Aklıma sadece onun yüzünü getirdiğim, Veda edemediğimin acısı dışında sadece bir andan ibaret. Bıraksalar ruhumu, Son kez uçmak isterdim gerçekmişcesine, Veda ederdim yüzüne, dudaklarına, gözlerine. Bıraksalar ruhumu, Chopin' in notalarına karışırdım, Kulağına fısıldardım sevdiğimi. __ * İflah olmaz bir romantik gibi yazmaya devam ettiğimi ve kaldığım yerden, hatta daha çok hissederek yazabiliyor olmaktan mutluyum. Ellerim uzun süredir bir türlü kaleme ve deftere uzanmamakta. İstememek değil. Böyle yetişkin problemleri daha önemliymi...

_________________ Karanlık bir gecede tek başıma.. Yıldızlara doğru yürürken gördüm onu.. Görmesem yakından.. Emindim parlayan bir yıldız olduğuna.. Gözlerime sığdırdığım yüzlerce yıldızlar.. Ve O. Gülüyordu. Karşımdaydı. Gözleri nasıl desem.. Sabaha açan maviden daha parlaktı.. Saçları.. Tek bir yöne gidemeyecek kadar asiydi. Elleri.. Elleri omzumda dolaşırken.. Sanki bir enstürmana dokunuyor gibi. Bir şarkının notalarını çağırıyordu.. Saçlarım es veriyordu.. Dudaklarıma dokunduğunda solosuna başlıyordu.. Karanlık bir gecede tek başıma.. Yürürken sen eşlik ettin işte..  Bir anda.. Karşımda yürürken.. Apansız yolumuzu paylaşır olduk.. Yürüdük.. Yürüdük.. Bitmeyecek gibi.. Gözlerinin maviliğine daldım önce.. Çıkıverdim aklının solundan.. Kalbine otuverdim işte. Elimde şarap kadehim.. Gözlerimde dünya seli.. Dilimde şimdi şarkıya girecekmişim gibi hazır sözler.. Senden gelecek notayı bekliyorum.. _____________ ...

__ Sen.. Herşeyin eni.. Hep doğru tarafı.. Hep en güçlüsü.. Ufak bir kıvılcım.. Yandı.. Bitti.. Kül oldu.. Hiç bir sabah demez.. Hazır mısın mutsuzluğa? diye başlamıyor.. Ama nasıl desem.. Bir sabah oluyor.. İşte orada.. Evet , evet.. Kımıldıyor.. Bir şeyler olacak..Sanki?. Ya .. Davetsiz misafir.. Nasıl olduğunu bilmeden içeri giren.. Olmaması gereken bir yerde.. İnceliyor her yeri.. Katladığınız tüm anılara bakıyor.. Bir bir aşağıya indiriyor.. Bütün gülüşleri sakladığınız kasaları karıştırıyor.. Kafanızı tutup. "Bak oraya!" diye emir yağdırıyor.. İnandıklarınızı eziyor.. Ve çekip gidiyor.. Şimdi ne yapmak lazım? Oturup ağlamak var.. Ama akmıyor işte.. Bir şeye inanmış olmaktansa.. Tekrar yeniden kurasım var.. Basit şeyler.. Yeni bir sabaha inanasım var mesela.. Eski bir dostu göresim.. Kendime yuva yaratasım var mesela.. Yeni hedefler noktalayasım var.. Sadece çay içip, yazasım var....

___ Belki uçarım.. Şu tepeye çıkarsam eğer.. Haydi içimdeki kötü.. Konuş.. Yapamazsın de.. Koşa koşa yapayım ben de.. Kuş gibi olayım hadi.. Süzüleyim .. Bakayım tepelerden.. Kalmak zorunda olmayayım.. Mutlu edemediğim insanlardan, Mutlu olmadığım insanlardan, Çok ama çok uzaklara uçayım.. Aşkı alayım kanatlarıma.. Bulutlar değsin tenimize, Ve masmavi bir gök olsun sadece.. Yıldızlardan sarkıtalım ayaklarımızı.. İnsanlar yok... İnsanlar riyakar.. İnsanlar yalancı.. Kandırırlar.. Gel kalalım burada diyorum.. Bakıyorsun yüzüme .. Bakıyorum yüzüne.. Kal hadi.. Benimle..  Ömür yok... Geceyi örteriz üstümüze, Gündüz öper tenimizi.. Yağmurla yıkanırız.. Güneş ısıtır içimizi.. Kal hadi.. __ *  Hep bir kuş olmak istedim.. Eninde sonunda olacağım.. Küçük Prens'i neden bu kadar çok seviyorum?? Hep işte bu sebeplerden...  Neyse; çok sevin lütfen.. ** Spotify kocaman deniz olunca, eski şarkılarla kar...

__ Gurur.. Benden çok önceden çekip giden.. Yalan.. Söylemedim deyip harekete geçirilen.. Söyledim ama.. Korkudan. Hem de hiç uğruna.. Pişmanlık değil.. Boşluk içimde.. Ama neden korktum? Kaybetmekten mi? Kimi? Neden? Nasıl? Ne zaman? Nerede? Kim ne dedi? Neredesin? ??? Birlikte yaşam kolay dediler. Koca bir tuval.. Tek başına başla.. Çizilir dediler.. Öyle olmuyor efendim.. Çizmeye çalıştıkça, Daha çok dağılıyor.. Koca bir tuvali elele çizmek varken.. Tek başına..  Hiç olup gidiyor. Ağlamak istiyorum.. Güçsüz olduğumdan değil.. Hep döktüğüm zannedildiğinden.. Belki? Ağlayan kadını ciddiye almayanlar.. İnanın ağlamayandan daha kötü değil.. Ağlayan kadın konuşmak isteyen kadındır. Ağlayan kadın vicdanlı kadındır. Ağlayan kadın kaybetmekten korkan kadındır.. Ama öyle bir an geliyor ki.. Aynı kadın bırakıyor herşeyi kenara.. Ağlamayı bırakıyor.. Anlatmayı bırakıyor.. Yuvasına, kendisine geri...

__ Güneşi söndürdüm.. Gece bizimdir. Yıldızları yaktım. Gel hadi.. Rüyaları uyandırdım.. Kabusları kovdum.. Islak yastığı kuruttum. Uyuyalım hadi.. Diz dilekleri Cümle cümle.. Bizi koy ortasına, Nakşet bizi hadi.. Durdurdum dünyayı. Zaman kelimesini sildim. Maviye yeşil çaldım, Otur hadi. Yarım yol yok artık. Ağlamaktan bıktım Aldım elime kalemimi, Oku beni hadi.. __ * Şu sıra bir sürü hayal var içimde.. Hepsinin kendime ait olanından. Ve bir sürü cümlem.. Unutmamak gerekiyormuş.. Kovulduğunuz hayat, yuva...  Size ait olmayan ne varsa.. Kayıp gitmeye mahkum. Ardınızda bıraktığınız hayat yaşanması gerek olan tarafı..  Gelecek sizin belirlediklerinizle, kalan insanların etkiledikleri kadar..   Her zaman önce kendinizsiniz. Çok sevin ama önce kendinizden başlayın.. ** Yıllarca aklıma estikçe izlerdim.. En sevdiğim ama yayınlanmamış olan reklamı paylaşmak isterim..  

__ Suskunluğu içinde.. Yazılmayanlar vuruyor yüzüme.. Kurulmayan geleceğin.. Seçilmeyen bu anın gölgesi bir de.. Deselerdi.. Dur, gitme.. Giderdim yine.. Severdim yine.. Aşkın, öğreten cinsinden.. Uykunun huzurlu olanından.. İlk defa olanından.. Ama incecik bir ipte.. Gözlerim kapalı yol alırken.. Ya düştüm diyerek.. Kim ne dedi diyerek.. Ne olacak acaba diyerek... O ne düşünüyor diyerek.. Elini tek başına sıkı tutarken.. Gece yola çıkılmazdı.. Tanrı' nın verdiği kısa ömür.. Yarısı bir şekilde harcanmış.. Diğer yarısı acabalarla harcarken... Böyle ölürse pişman olur insan.. Yaşadıklarını cebine koyacaksın... Çıkacaksın dışarı... Günün sonunda hep güneş var.. Rüyadan uyanıp, bakacaksın etrafa.. Yanında kim var? Merkez kaç? Neresindeyim merkezin? __ * O kadar zamandan sonra yazmak.. Çok iyi geldi.. Okul bir yandan.. İş bir yandan... Oradan oraya koşturmalarım bir yandan... Ama bu satırlar bana iyi ge...

__ Uğramıyordu artık.. Kış... Yalnızlık.. Gözlerimin içine vuruyor güneş.. Gözlerimde bir avuç gözyaşı.. Kalabalık bir yeşil.. Kalabalık ağaçlar.. Kuşlar.. İnsanlar... Sırtımı dayadım... Ağaç gibi.. Nefesini hissettiğim O'na.. Yaz sıcaklığında... Yaz rüzgarı yumuşaklığında... Değiyor yüzüme şimdi yavaş yavaş.. Ilık... Esiyor.. Akşamüstü... Yeşilin üstünde.. Köksüz ağaca dayalı sırtım.. Yazı betimliyorum kendimce.. Ailemden uzak.. Kendi şehrimde.. Buraya aitim.. Öyle olmalı.. Beraber nefes aldığım adam.. Ömür boyu mu?? Bilmiyorum.. Yarın yaşayacak mıyız? Bilmiyorum.. Umurumda mı? Bilmiyorum.. Düşünüyorum.. Bir ipin üstünde yürümek mi? Uçmak mı? İpten düşmek mi? Uçarken düşmek mi? Korkmuyorum... __ * Güzel başlangıçların zamanı şimdi.. Okul hayatına geri dönüyorum.. Güzel dualarınızı eksik etmeyin.. ** Mak Mek Mok şarkısını daha öncede paylaşmış olabilirim. Kadınm Demet Evgar' ın ...

__ Sardı etrafı yine o koku.. Çekiyorum içime derin derin.. Yavaş yavaş.. Bir başka oluyorum.. Ciğerlerim aç kalmış gibi.. Saldırıyor her zerreciğe.. Aklımda küçük bir gemi.. Maviye bulanmış her yanı.. Kendini özgür sanan.. Kağıttan .. Bir med cezir gerek bize.. Bir med cezir sadece.. Dipten başlamak için.. Nereden başladığımı bilmemek için.. Göğü tekrardan görmek için.. Tekrardan nefes almak için... Gerçekten özgür olmak için.. __ * Uğruna öleceğin ne sınır olmalı, ne de toprak.. Ruh gibi özgür olması imkansız ama insan yine de istiyor.. ** TRT Müzik kanalında denk geldiğim  Kulaktan Kulağa  programında dinledim ilk olarak Bremin Mızıkacıları' nı... Suzan Suzi türküsünü söylüyorlardı açtığımda televizyonu.. O kadar güzel ve içtendi ki.. Dinlemenizi tavsiye ederim.. Çok sevin bakalım...

Uğrarsın ara sıra.. Bakışların bekler köşede.. Bilirim.. Elinde değil.. Gizli olan.. Güzel olan.. Dönüyor küre durmadan.. Sen sabit yerinde.. Gizlice baktığını sanan.. Merhaba Dünya! Kayan bir yıldız ileride.. Dileğimi tutturuyorum ucuna.. Vardığını sandığım yerde.. Dileğim .. Seninle.. İpince bir yol var.. Geçilmez zannedilen.. Işık var sonunda.. Geçmek gerek diyorum.. Parmak uçlarında.. Geçiyorum nazikçe.. Ellerim.. Seninle.. Aldığım nefes.. Verdiğimiz nefes.. Kimyası başka.. Denk düşmüyor burayla.. Gidelim diyorum.. Gitmek.. Başka yere.. Gitmek.. Bir avuç deniz.. Gitmek.. Bir parmak yol... Seninle.. Çıkıyoruz yola.. Zamanı farketmeden.. Varıyoruz sonunda... Bilinmeyen bir yere.. Bize ait.. Gizli... Zor sanılan.. Keşfedilmemiş.. Sadece bize ait olan.. Merhaba Dünya.. ...