Satır Aralarında Kalanlar

_______________ Az önce uçtu o kuş.. İzliyordu bizi.. Anlamsız.. Bir yandan yemleniyor.. Bir yandan boş gözlerle bize bakıyordu. Eminim.. Ama tutamadım ben işte kendimi. Ağlayıverdim yine.. Göz göze geldik.. Korktu sanki.. Bir o yana gitti.. Bir bu yana. Baktı susmayacağım . Uçuverdi uzaklara.. Gelecek gibi. Sadece yan odaya giden bir anne edasıyla süzüldü... Dönecekti... Neredeyse emindim.. Senin gibi.. Gelmeyecek miydin yoksa?? Rüyam mıydı yoksa?? Kafam karıştı yine.. Şimdiyi nasıl hissediyordum? ____________ * Fısır fısır yeniden..

_________________ Karanlık bir gecede tek başıma.. Yıldızlara doğru yürürken gördüm onu.. Görmesem yakından.. Emindim parlayan bir yıldız olduğuna.. Gözlerime sığdırdığım yüzlerce yıldızlar.. Ve O. Gülüyordu. Karşımdaydı. Gözleri nasıl desem.. Sabaha açan maviden daha parlaktı.. Saçları.. Tek bir yöne gidemeyecek kadar asiydi. Elleri.. Elleri omzumda dolaşırken.. Sanki bir enstürmana dokunuyor gibi. Bir şarkının notalarını çağırıyordu.. Saçlarım es veriyordu.. Dudaklarıma dokunduğunda solosuna başlıyordu.. Karanlık bir gecede tek başıma.. Yürürken sen eşlik ettin işte..  Bir anda.. Karşımda yürürken.. Apansız yolumuzu paylaşır olduk.. Yürüdük.. Yürüdük.. Bitmeyecek gibi.. Gözlerinin maviliğine daldım önce.. Çıkıverdim aklının solundan.. Kalbine otuverdim işte. Elimde şarap kadehim.. Gözlerimde dünya seli.. Dilimde şimdi şarkıya girecekmişim gibi hazır sözler.. Senden gelecek notayı bekliyorum.. _____________ ...

__ Gönderdiğim sandal kayboluyor şimdi. İzliyorum şimdi uzaktan. Ellerimle ittim, kelimelerle karıştırdım rotasını. Döndüğünde rotası ne ise, o olsun limanı. __ * Damien Rice - Melanie Laurent den gelsin. Öylesine hem de... Everything You' re Not Supposed To Be

Son sözlerini yazar sanarsın. Son sözlerin de değildir zaten. Ama son sözlerin kadar acıtır canını. Sorsalar; söylemek istediğin son kelime ne diye? Ya da en acısı; Hangi isim diye? Ürperir içim,kalkar gider. Duymam diyeceklerimi. Terkeder gider gözlerim bedenimi. Görmem yazdıklarımı. * Yarım yazılardan. Aniden yazmıştım bir soru üzerine. ** OneRepublic - Missing Persons 1 & 2. Çello' nun sesine dikkat... Çellist arkadaşın hayranı olduğumu belirtmeme gerek yok sanırım.

Güzel zamanlarda kurulacak bir kaç çift cümlem olsun istiyordum. Şimdi hem yazıyorum, hem de yaşıyorum. Şükretmek, bu anlar için en doğru fiil.

Bir şarkı bir durumu bu kadar açıklayabilir. Dilek dilerken dikkat etmek gerektiğini biri bana "Neden?" söylemedi isyanını bir kenara bırakıp, akışına bırakma vakti. Öncelerden daha sakin ve bilinçli. Belki de şimdi hesabını yaptığımız zamanlar için bunların yaşanması gerekiyordur ya da bir hayalkırıklığıdır.Şimdi bu şarkıyı söylerken dilimizden farklı melodiler dökülür mutluluğa ait. Kim bilebilir bunu? En iyi nasıl öğrenebilir? Yaşamaya korkmadıktan sonra ne engelleyebilir bunları en önden izlemeye peki? Beni gülümseten güce son cümlem. İyi ki varsın. Simple together

Ego ve aşk.. Aynı anda her ikisini bir arada götürmenin zorluğu.