Satır Aralarında Kalanlar

__ Karanlık değil.. Umuttu seni beklemek.. Bir ömür sürmesini istemek.. Aynı kalmayı istemek... Daha da fazlasını arzulamak.. Mavi bir umut.. Yüreğime rüzgar olup, serinleten... Yeşil bir özlem.. İçimdeki çocuğa aile olan.. Beyaz bir ben.. Diğer beni de sadece sana sahneleyen.. Kırmızı bir aydınlık... Uyanacağımız günleri müjdeleyen... Çok başka sevgilim.. Tanımıyorsun seni.. Anlatacağım sana.. Deniz kokan şehrimin gölgesinde.. __ * Gün, gülümser bazen.. Güneş doğmamasına rağmen görürsünüz. Hissedersiniz.. Sırtındaki sıcaklık sebep olur bazen.. Bazen de melek olan bir ruhun öpüşüdür sebep.. İşte o zaman.. Şükreder insan.. Şükreder acılarına. Şükreder kaybettiklerine. "İyi ki kaybettim." dersiniz. "İyi ki bitti." dersiniz. Kadercilik oyununda sitemkar,oyunbozan çocuk olmayı bir kenara bırakıp, kalabalığa karışırsınız. Oyuna dahil olursunuz .. Halet-i Nuriye için değildi satırlar. Klavye başına geçince kahraman boyal...

Yumdu gözlerini... "İşte aşk" dedi... Bülent Ortaçgil - Teninle Konuşmak  ( tıklamalı)

Ne özlem çekecek kadar çok, ne de tutkularımı doya doya yaşayacağım kadar az vaktim var. Şükredeceğim güzel bir hayatım, yerine oturmamış bir kaç büyük taşım var. -Çok denedim,oturmadı bir türlü.- "O adam" kavramıyla yaşayan bir kadın olarak hayatıma devam etmek daha huzurlu. Kime? Neye? göre yaşadığımız dışında Ne zaman? Nerede? sorularıyla yaşamak. İşte tüm ihtiyaç bu belki de.