İçimdeki Mırıltılar - 1
____ Beyaz bir karanlığa yaktım bu gece güneşimi. Sarı, kırmızı rengarenk şimdi karanlık. Isınsın istedim sağım, solum. Dudaklarım, ellerim, burnum. Gördüklerim, hatırladıklarım, görmek istediklerim. Neler neler kalmış karanlıkta, gördüm. Neler neler saklanmış aklımda, gördüm. Işığın uzak kaldığı, nemli olan o yeri ısıtmaya çalışınca hatırladım. Kalkanımın gücünü çoktan kaybettiği o günleri, az da olsa ılık temiz bir hava, azıcık bir güneş nasıl nefes aldırırdı. Soğuk ve karanlığına bırakmışım, her şey belki kaybolur gider diye. O zaman da yakabilir miydim güneşi? Yaksam da şimdi ki kadar renklenir miydi? Bu kadar teslim olur muydum? Bilinmez. Fanusa sakladığım zamanlar vardı aklımın arkasında. Her adımın başka bir melodisi olduğu zamanlar. Bakınca nasıl daha da yeşerdi yapraklar, renklendi çiçekler. Hatta deniz koktuğuna yemin edebilirim. Ufaktan bir bira kokusu. Koşuşan hayvanlar. İlerideki o siyah at. İlerideki kuş denizde yüzüyor...