İstanbul'a İlk İhanet
Sevişmelerin ucuz olduğu bir şehirden, İstanbul’dan yazıyorum sana. Farklı şehir kokan bedenini, Yalanla ve korkuyla beslediğin ruhunu, Yani seni, özleyerek anıyorum. Kinimi hangi su söndürür? Bilmem. Yüreğimi hangi ateş ısıtır? Tenime kim dokunur? Bilmem. Özünde bu kadar ucuz olan bir şehir, Yine bu kadar ucuza mı verir cevaplarımı? Yoksa unutur gider mi bizi de geçmişi unuttuğu gibi? Belki Beyoğlu katar bizi karışıklığına, Beyazıt ve Sultanahmet bir olur da saklar bizi o eski sokaklarında belki de. Hiç biri olmaz da bakarsın, O yorgan altında bekleriz herşeyin normale dönmesini. Ama yine bulurlar bizi, bilirim. Korkunun kokusu keskindir, ölü gibi. Sindiremem kokumu kokuna. Sarılmak yetmez, Kaybolmak lazım nefeslerde belki de. Ve biliyoruz ikimizde bunu. Sevdiğinden midir ki gidiyorsun benden? “Yakalamasınlar seni de” mi diye. Ve ben yine bu şehirde, Bu satırları tek başıma ucuz bir kalemle, deftere yazıyorum bunları. Yazdıkça değerlenir sandığım sen, Mürekkep gibi...