Kayıtlar

Satır aralarında kalanlar etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Kıssadan Hisse Zamanlar - 67

Resim
 ___ Sır sessizliğinde duran bir adamın dilsizliğinde neyi arıyor olabilir? Sade, köşeli, aydınlık ve bulutlu bir kadını ne kadar görebilir? Belki burulmuş bir nefes aralığında? Tesadüf perdeli bir yaz gününde? Geçmişe ait dondurulmuş bir anda? Hangi zaman aralığında ve nerede buluşurlardı? Kavuş fiiline ne kadar hızlı varabilirlerdi? Koşsalar yetişirler mi? Cevaplarını bildikleri sorulardan başladıkları zaman belki de. Tek başına yapılan bir konuşma, sessizlikte kaybolan bir gölge değil mi? "Belki bir zaman"  dedi kadın. Karalamalıyım bir yerlere.  Yine aynı perdeli tesadüfle okuyabilir diye. ____ * 1 yılımın nasıl geçtiğini hatırlamıyorum. O süreçte kaybolan Metis defteri tutma alışkanlığım geri döndü. Tekrar tekrar yazmakta fayda var. Sevmekle başlıyor en güzel hayat.  Yazacak bir sürü anı, yaşanmamış bir sürü hayat var. ** Bu cümleleri yazarken ne eşlik ettiyse onunla devam etsin. 

Kıssadan Hisse Zamanlar - 66

Resim
____ Sabahları ışığı güneş yakar. Arkasına bakmadan giderken de, Ay ışığı koşar gelir geceleri. Kavuşmak için saatlerce bekler. Yolları bir anda olsa kesişsin diye belki de. Tüm bu döngüyü ne tutardı ki ayakta? Uçsuz hayallere aşık olup, Yaşadığı tek an ile göğe çıkar bir kuş. Derinlere heyecanla dalıp, Nereye gittiğini bilmeyen bir balık. Nerede yolları kesişirdi? Kaybolan bir medeniyete, Bir an bile bıraktırır ardında. Kendi efsanesini hatırlayan, Eski bir ruh parçası sonsuzluğunda. Bilge bir adamın yazıtları, Şifacı bir kadının elleri arasında. Toprak kokan bedenlerin, Özgürce dolaşan ruhlarında, Bir anlığına hatırladığın duygu ile, Kuzguni bir siyahı, Ateşin mavisine boyar hatıraları. Külleri savrulurken havaya, Bir sürü de rüyaya eşlik ederdi. Öyleydi ya. Sevdin mi herşey imkanlı. Sevdin mi düşler sonsuz. Sevdin mi olasılıklar dizili. Sevdin mi ölümsüzlük mümkün. Mümkün müydü? ____ * Sanki sonsuzluğa yazar gibi uzun uzadıya yazmak istedim aslında. Ama başka hikayelere eşlik etsin....

Hücre Notları - 3

Resim
___ Sese irkiliyorum sessizlikte. Küçük bir çocuğun sesine. Gülerek şarkı söylüyor. Nakaratında adım, Defalarca tekrarlanan. Tek kalmak istemeyen, Oyuna dahil edilmek isteyen, Yalnız bir çocuk gibi.. O kocaman yankıların içerisinde, Birinden emin oluyorum. Gidiyorum. Gidiyorum. Gidiyorum. Ses geliyor ama ulaşamıyorum. Yakından geldiğinden eminim. Beni duysun, O da beni bulsun diye, Şarkısına eşlik ediyorum. Daha da yükseliyor sesi. Sesimle bütünleşip, Ağzımdan çıkar gibi. Kendi etrafımda dönüyorum, Bir yandan şarkıya devam ederek. En sevdiğim elbisem üzerimde. Eteğimin renklerinin karışması. Saçlarımın savruluşu. Ellerimin küçüklüğü. Ayaklarımın hızı,. Kocaman bedenimde saklanan, Hissediyorum o küçük kızı. İşte ben buradayım, Yakaladın beni derken, Kıkırdayan cesaretini. Soruyorum ona. Sobelemek için zamanımız var mı? __ * En değerlinize gelsin yazım. Ona iyi bakın. ** Bu yazı, eski notlar ...

Hücre Notları - 2

Resim
_____ Nefesim kesilmesine rağmen, Koşarak uzaklaşmaya çalışıyordum. Hızım arttıkça bir anda havalanacakmışım gibi. Durmadan, bulutlara kadar çıkıp, Sadece beyaza karışana kadar devam edip, Olmam gereken yere varmış gibi. Huzurla, güvenle oraya ulaşacakmış gibi hızlı. Ama sadece ormana kadar gelebilmiştim. Yürümeye gücüm kalmamıştı. Kaldım o kocaman ağacın altında.  Hiç görmediğim bir ışıltıyla parlıyordu yaprakları. Su taneleri birinden diğerine damlarken, Birbirleriyle dans eder gibi sahnedelerdi. İnce bir rüzgarla bazen hızlanıyor, Bazen ise birbirlerinin sırasını bekliyorlardı. Bir an, belki de tek bir an. O damla olmak oldu derdim. Rüzgarın sesiyle dans ederlerken, Beni de aralarına alsalar. Yapraklar arasında dolaşırken, Sonunda toprağa doğru ilerlesem. Yeşile kavuşsam. Orman olsam. Ucunda yine kuş olur muydum acaba? ___ * Bazı insani duygularımızı da bazı günler dışarı çıkarma yasağı olmalı. Evet, bu duygular insanı i...