Satır Aralarında Kalanlar

Zihnimde beliren bir kaç görüntü, Uğultular var bir de peşinden vuran, Ötesinde oynayan bir kaç çocuk, Kavgaları az sonra barışmaya bağlanacak olan. Sahibini kaybeden köpek. Başıboş bırakılmış bir çanta. Beklemekten sıkılmış sessiz bir adam. Görüntü geliyor ve kayboluyor. Sonra yine düzelecek diye bekliyorum. Bekliyorum. Bekliyorum. Piyanoda basılacak bir sonraki nota gibi. Arada es verecek, Hızlı adımlarla seni aramaya gidiyorum. Notalar hızlandıkça hızlanıyor, Boğum boğum oluyor kalbim. Nefesim daralıyor hızlanmaktan, Ve yetişememe korkusundan. Gözlerim bir asker gibi ağla emri bekliyor. Koşuyorum. Koşuyorum. Şarkının es verdiği kısma kadar. Duraklıyorum. Bize.  Yola. Kalbimin atışına. İki elimde birer siyah top belirsin, Birini geleceğe, Diğerini geçmişe atacağım koşarak. Herşey siyaha boyandığında, Olduğum yerde kalmak istiyorum. Tam da şu anda. Bu mavilikte. Bu rüzgarda. Bu telaşsızlıkla. Etrafımdakilere ka...

__ Kurcalamıyorum saatleri, Kalsın kıpırdamayan yerinde. Gelmiyor işte o gün, Ya da gitmiyor o gün. Kafamın dibinde durmadan sağa sola, Kulaklarımı tırmalıyor tik tak, tik tak. Gölgesi yalpalanıyor bazen,  Güneşin vurduğu zamanlar, Sonra aya bırakıyor elini.. Aynı onun gibiyim işte. Yürüyorum uzunca gündüzleri. Konuşuyorum insanlarla. Gülüyorum hatta bazı zamanlar. Bazen dalıp gidiyorum, Gözlerim dolu dolu olduğunda kendime geliyorum. Gülümsüyorum kendime. Gülümsüyorum geçmişe. Bir yer var sanki, Böyle rengi belirsiz bir anı. Eski bir kokusu var, Eski bir halı, Güneşin vurduğu renkleri kırmızı olan, Camı açık, rüzgar var dışarıda. Perdeyle oyun oynuyor. Ne bir yüz var, Ne bir ses. Ellerim var bir de. Duyduklarına eşlik ediyor gibi. Ve o saat. Sağa sola giden. Biri tam da o ana bırakmış beni. Ne gidebiliyorum. Ne uyanmak istiyorum. Sanki olması gerektiği gibi. Ve arkamda sen varsın. Gölgen var perdemde. Hisse...

_________ Koca bir ağacın dibinde, rüzgar okşuyordu saçlarımı.. Cesaret verir gibi şefkatli, Anlıyorum der gibi sıcak. Birkaç söylenecek söz biriktirdim sanarken, Ne batan güneşe, Ne yönünü çevirmiş kuşlara, Ne de başımı yasladığım ağaca, Diyemedim cümlelerimi.. Diyemedim gideceğimi buralardan. Tek bir eylemi anlatamadım. Tek seferde yapabilirdim. Sebeplerini üst üste dizmeyi, Ardımda kalanları altında bırakmayı, Özlemimi de yanıma almayı, Yüzümün ıslaklığının tenimi yaktığını. Hepsini teker teker anlatmam gerek. Neden değil mi? Dönmeyeceğin bir yola neden ipuçları bırakır ki insan? Tanrım ne anlamsız ve belirsiz buhran? Ve ne kadar boş inançlı? İçimdekiler yük olduğunu bile bile, Yolumu bulmak için teker teker arkamdan bırakma fikri, Ve tüm umutsuzluklarım biraraya gelmiş. Gözümün gördüğü, kalbimin hissettikleriyle tezat düşmüş. Ağacın dibine gömüp gitmek varken, Uzunca bir hikayeyi daha nasıl eviririm ki? * Zamanda eksilttik...

Uzunca zaman önce başlamalıydı notalar. Uzun uzun çalmalıydık hatta Bitmeyecekmiş gibi, Bir diğerine geçerken usulca elimden çekip götürüyormuşsun gibi. Evet sevgilim, Hep böyle hayal ettim bizi. Her şey bitip, bize veda ederken o cümleleri söyleyeceğim. Yolları beraber yürüdük diyeceğim. Şehri beraber ıslattık. Geceleri birbirimizi ısıttık. Durmadan seviştik. Olmadık şeylere kavga ettik. Ama yatağa sarılarak girdik diyeceğim. İşte şimdi bu an, Uzak düşmüşken, Notalar da yavaşça terkederken bizi, Fısıldayacağım herşeyi, Korkuyla titreyen nefesimle, Aydınlığı bekleyeceğim. Zamanım yok. Bitmek üzere hatta. Gittikçe yavaşlıyor o da. Duydun mu şarkının sonunu ne diyor? Geç kaldık sevgilim. * Uzun zaman ara vermemek lazımdır belki. Ya da yaş almamak lazımdır belki de. Her şey bir yana nerede kalmıştık ? ** Klasiklerden bir şarkı eşlik edecek...