Satır Aralarında Kalanlar

__      Güzel zaman. Özlem güzel. Kavuşma dileği güzel. Vazgeçmek güzel. Yeniden sevmek güzel. Beklemek güzel. İnanmak güzel. Paylaşmak güzel. Nefes almak güzel. Herşey o kadar güzel ki..      Çok dilemeyi beceremeyen biriyim. Ama yazılacak satırlarımın, sevecek insanımın, seven insanımın, mutlu olmak için nedenimin bitmemesini dileyebilirim. 2012 hiç te fena değildi bence. Kendimi sevmeyi öğretti bana. Hatta bitmesine yakın bu kadar seviliyor olmak bile insanın şükretmesi için ayrı bir neden. 2013 bitmeyen hediyelerden anlaşılacağı üzere daha da cömert olacak...      Çok sevin.. Hem de çok... ve çok dileyin...      Yılın son yazısı. Yılın son paylaşımı. Yılın son en güzel dilekleri ... Sürüyle alınan kararlar..                   İçimde.. Aklımda ve yüreğimde hepsi.. Dağılsın havaya ve kendi yıldızını bulsun tüm di...

Unutur insan acizliğini.. Aynada tek sanır gördüğünü.. Kocaman sanar çürümeye mahkum bedenini.. Destansı cümleler dizer kurşun misali. Sesler arasına karışacağını hesaba katmaz. Ortada ne vurulup ölen vardır.. Ne de dinleyen oysa.. Ah insan.. Budalalığı güzel bir surete saklı nefes.. Sevilince daha çok sevilmek isteyen Etiketinin değerini kendi yazan. Başkasının değerini yine kendi biçen. Hep başka seçeneği olduğuna inanıp, Burnunun dibini hazır gören. Sanki keşke’ ler uykusunu gölmeyecek, Bile’ ler gölgesi olmayacakmış gibi. Ah insan.. Sadece çaresiz kaldığında Yaradan'a sığınan Hep cesur.. Hep mert.. Hep babayiğit.. Görünenden korkmayıp, Görünmeyen bir meleği korkuyla bekleyen.. Unutur insan acizliğini.. Şimdi bu satırları okurken anlık dank eder.. Unutur gider.. Onda da değildir suç.. Zaman hızlıdır.. Çeker götürür gerçekleri.. Unutur gider de.. Bir sela sesi dürter bir yerde nefsini.. Ya da elinden kayıp giden ...

__ Aklımın içi dönüyor. Beynim bulanıyor. Dünyadan değil bu... Deniz.. Uçsuz bucaksız.. Durmadan hareket ediyor. Dalgaların sesi.. Suyun hareketleriyle beraber dans ediyor. Bir vapur geçiyor uzaktan. Su daha hareketli oluyor.. Vururken limana daha da şiddetli vuruyor mutluluğunu. Kızmak değil bu. Hırçınlık hiç değil. Mutluluktur olsa olsa. Sahilde bir bank üzerinde.. Üzerimde soğuğa karşı duran bir mavi kaban, Ellerimde gri eldiven, Eminim tek başınayım. Tek başına izliyorum bu oyunu. İzlerken aklımdasın.. Yanımda değilsin.. Hayıflanıyorum. Aklımdasın.. Tenim soğuk. Üşüyorum. Kabanımla, eldivenimi sen düşünüyorum. Aralık 14' ü vurmuş. Sıcak olması imkansız bir mevsim.. Aklımdasın.. Vapur sesi geliyor uzaktan. Üşüyor bedenim. Üşüyor içim. İçim titriyor. Kaban ve eldiven yetmiyor işte.. Kışın soğuğu diye kızamıyorum. -Sen neden yoksun yanımda? - Aklımdasın. Tek başınayım. İki olmak varken. İkiden bir etmek varken.. Şehrim ışıklarını y...

__ Ara zamanların birindeyim.. Biri varmış.. Biri heralde.. Ne saat içinde.. Ne bir dakika.. Saniyeyi bile bölüyor gibi.. Sonra arkasında kalıyor gibi.. Koşuyorum Koşuyorum.. Bir kaybolup, bir gösteriyor .. Yüzü var mı bilmiyorum.. Koşuyor ki ilerliyor diyorum.. Ayakları olsa gerek.. Uçuyor mu yoksa??.. Kanatları mı var yani.. Eyvah! İlerisi uçurum.. Yetişmem lazım .. Kaybedemem.. Koşuyorum .. Koşuyorum.. Uçuruma varıyorum.. Kalıyorum bir ucunda. Kapatıyorum gözlerimi.. Korkuya.. Aşağıdaki ucu gözükmeyen boşluğa.. Son gücümle koşuyorum yine. Basacağıma inanır tavrımla... Boşluğun suratıma vurduğu rüzgarla daha sıkı kapatıyorum gözlerimi.. Bildiklerimin yanlış olduğuna inanarak.. Bilmediklerimin verdiği heyecanla.. Açtığımda tüm güzelliğiyle karşımda duran o.. Ayakları var. İnsan gibi insan değil. Melek mi yoksa? Yürüyorum boşlukta onunla.. Gözlerim açık rüyada gibiyim... Yürüyorum.. Yürüyoruz.. Uçuyoruz sanki.. Aklımda tek düşünce.. ...