Satır Aralarında Kalanlar

__ Uzunluğu öncekinden kısa zamanlar hatırlıyorum ardında. Sessiz ve ıslak. Geçiyorsun sesli yanımdan. Susuyor gözlerin bana. Dokununca kayboluyorsun. Bildiklerimiz yalan oluyor. Bildiklerimiz alay hatta. Son anda kurtuluyoruz ölümden hep. Ölsek? İnatsız, mağrur ve hasta ruhum. Azrail' e edecek iki satır kelam kadar söyleyeceklerim. Yapacaklarım boş bir yazgı. Doldurmak için zamanı olmayan kader çizgisi. Kesilmiş aniden yolu. Ve ışık vurmuş hep bir yerden yüzüme. Son anda kurtuluyoruz ölümden hep. Ölsek? Sıradan bir fani sonu, ölüm. Ölsek? diyorum. Ölelim sevgilim. Dünyalık tüm değerleri hiç edelim. Soyunup, beyazlara bürünelim önce. Hesapları dökelim sonra birer birer. Aldıklarımız verdiklerimiz bir yana, Olmayan bir şehirde yaşayalım. Ama hayat işte. Son anda kurtuluyoruz ölümden hep. Ölsek? __ * Çok sevmek gerek. Affetmek bir yandan belki de. ** Harici diskimin herhangi bir dosyasından karşıma çıktı yıllar sonra. Tarık Tufan' ın Anna şii...

__ Dilimiz döndüğü kadar konuştuk. Paylaştık. Öğrendik. Elele tutuşmayı.. Bir olmayı.. Kardeş olmayı.. İnsan olmayı.. Yaradan' ın yarattığı kulun kula kulluk etmemesini anlattık.. Çok konuştuk kimilerine göre. Ama iyi ki uyandık... Burada daha fazla cümle yazmayacağım. O yüzden sizi susan şehitlerden birinin annesinin sesini dinlemenizi istiyorum.. Son olarak; Güzel bir vatan diliyorum. İnsan olmayı diliyorum.