30 Eylül 2013 Pazartesi

Kıssadan Hisse Zamanlar - 47 / Halet - i Nuriye -2

__
Karanlık değil..
Umuttu seni beklemek..
Bir ömür sürmesini istemek..
Aynı kalmayı istemek...
Daha da fazlasını arzulamak..
Mavi bir umut..
Yüreğime rüzgar olup, serinleten...
Yeşil bir özlem..
İçimdeki çocuğa aile olan..
Beyaz bir ben..
Diğer beni de sadece sana sahneleyen..
Kırmızı bir aydınlık...
Uyanacağımız günleri müjdeleyen...
Çok başka sevgilim..
Tanımıyorsun seni..
Anlatacağım sana..
Deniz kokan şehrimin gölgesinde..
__


* Gün, gülümser bazen.. Güneş doğmamasına rağmen görürsünüz. Hissedersiniz.. Sırtındaki sıcaklık sebep olur bazen.. Bazen de melek olan bir ruhun öpüşüdür sebep.. İşte o zaman.. Şükreder insan.. Şükreder acılarına. Şükreder kaybettiklerine. "İyi ki kaybettim." dersiniz. "İyi ki bitti." dersiniz. Kadercilik oyununda sitemkar,oyunbozan çocuk olmayı bir kenara bırakıp, kalabalığa karışırsınız. Oyuna dahil olursunuz ..
Halet-i Nuriye için değildi satırlar. Klavye başına geçince kahraman boyalarını sürüp, kelimeleri diziyor ard arda. Neyse... Cümlenin sonu belli. Çok sevin. Güzel zamanlar dilerim.

** Dinlemekten zevk aldığım başka bir şarkı daha.. Passanger' dan Let Her Go...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçimdeki Fısıltılar - 5

 ___ Gölgeli bir güne güneş doğuyordu.  Ben de sabrımın en uçlarında uzunca bir yürüyüş yapıyordum. Öyle ki güneş arkamdan tepemi ve omuzlar...